zouden we dat wel doen?

het leven volgens henkdecorte

05 september 2011

Te laat

Dag Sam,

Ik lees net dat dat Humo-hoofdredacteurschap niks voor jou was.
Mijn eerste reactie was: “idioot”. Dat was niet tegen jou , wel tegen mezelf.
Al een paar maanden zat ik te broeden op een mailtje naar jou. Ik wilde je iets laten weten.

Kortweg kwam het hierop neer:
1. Vroeger las ik Humo van voor naar achter, en weer terug.
2. De laatste jaren was mijn enthousiasme voor Humo fel verminderd. Ik kocht ‘m zelfs niet meer.
3. Sinds een goed jaar vond ik ‘m weer veel beter worden. Ik keek er op dinsdag zelfs opnieuw naar uit.

En dan zou ik ook allerlei positiefs geschreven hebben over RV, Jeroen Maris, interessante stukken en vernieuwing en zo. Misschien zelfs iets positiefs over strips en diversiteit in tekenaars en zo, stel je voor!

Maar nu heeft dat natuurlijk geen zin meer. Alsof ik op paasmaandag om 11u ’s avonds met overrijpe vijgen langskom.


14 september 2010

Zouden we dat wel verder doen?

Het is ondertussen bijna 4 jaar geleden. In een lichte vlaag van zinsverbijstering besloot ik toen om mijn eigen achteraf-kamertje in het grote www-huis in te richten. Een eigen blog zou het worden, want dat was toen hip.

In die tijd was ik iemand die wel eens durfde te discussiëren met vrienden, collega's en soms ook complete vreemden. Waarover? Over alles en nog wat, zo was ik, zo ben ik nog steeds.

Ik was toen ook iemand die van zichzelf dacht dat hij wel iets lezenswaardig kon schrijven, iets waar andere lezers dan de schrijver zélf iets aan konden hebben. Door ze te doen lachen, door ze te ontroeren, door ze te laten nadenken. Kortom: de dingen die ik zelf ook wil ervaren als ik het werk lees van anderen. Er zijn wel meer momenten geweest in mijn leven dat ik dacht dat ik iets beluister-, bekijkens- of lezenswaardigs kon produceren. Soms had ik gelijk, soms ook niet. In het geval van deze blog weet ik nog steeds niet goed of ik gelijk had.

Ik was toen iemand die ook veel vrije tijd had. Het huis was - min of meer - afgewerkt, de tuin was niet te groot, de meisjes werden groter en ik had het talent om verplicht familiebezoek tot een minimum te beperken.

Een blog dus. Al was dat niet evident. Het allereerste bericht was wat dat betreft al meteen overduidelijk: er was meer twijfel aan voorafgegaan dan aan het eerste excuus-bericht van de Vlaamse bisschoppenconferentie.

Het duurde even voor ik lezers had, het duurde nog langer voor iemand uit mijn eigen omgeving wist dat ik een blog bijhield. En dan duurde het plots niet meer zo lang voor er plots rel en nationale media-aandacht was. Enfin, een mini-relletje en een heel klein beetje media-aandacht. Maar toch, vanaf dat moment werd ik aangesproken over deze blog. Vanaf dat moment kwamen ook de vragen: Waarom schrijf je over die dingen? Waarom doe je dat? Is dat wel slim? Als ik heel eerlijk was moest ik op die laatste vraag "neen" antwoorden. Toch bleef ik doorschrijven.

Tot een goed jaar geleden. Er was ondertussen een en ander gebeurd. Vooral in mijn privé-leven. Vrije tijd was ineens minder evident. Het huis was plots niet meer zo afgewerkt, de tuin was plots 22 keer zo groot en meisjes werden plots 8 jaar jonger. En hoewel mijn talent om familiebezoek te vermijden intact was gebleven kwam het zo toch dat de blog stilaan op een ex-blog begon te lijken. Af en toe was er nog even een schijnmanoevre of een kortstondige opflakkering , maar de concurrentie van die andere internet-hype waar ik me heb door laten vangen werd té groot.

En dus kwamen de twijfels: heeft het nog zin? Het leven wél, maar een blog over dat leven? Zouden we dat wel voortzetten? De twijfel werd een beslissing, niét doordat ik zelf de knoop doorhakte, dat zou al te gek zijn. Neen, het waren de aanhoudende, weliswaar goedbedoelde, plagerijen van K. die de doorslag gaven. En dus is dit de allerlaatste zin van Zouden we dat wel doen?

05 mei 2010

Ongestelde vragen - deel zoveel +1


  • Als de N-VA de grootste partij wordt, zoals hier voorspeld wordt, en de Vlaamse eisen nog harder worden verdedigd dan JL Dehaene heeft gedaan, gaat dat onderhandelen dan plots vlotter verlopen?

  • Wie komt er mee op het bakkes kloppen van de Radio1-luisteraar die Stairway to heaven het beste lied aller tijden vindt?

  • Wat doet het met het ego van Siegfried Bracke dat hij niet eens op zichzelf kan stemmen?

  • Zo'n vette vis als Siegfried Bracke binnenhalen, heeft dat ook iets met Omega3 te maken?

  • Waarom roept Stijn Meuris luidop dat hij weigert te gaan stemmen om dan overal nog veel luider te gaan roepen dat hij niet oproept om niet te gaan stemmen?

  • Hoe bepaal je vooraf of een concertticket zijn 80 euro waard is of niet?

  • Waarom snapt niemand dat als je echt iets wilt zien veranderen in dit land dat je dan voor een écht alternatief moet kiezen, met politici die wél onze stem waard zijn, zoals bvb die en deze.

  • Moet er een derde reeks van Zonde van de Zendtijd komen?

  • Hoe komt het dat iemand die absoluut geen aanleg voor verslavingen heeft toch licht addictioneel gedrag vertoont sinds hij dit ontdekt heeft.

  • Waarom val ik altijd in slaap tijdens - het nochtans niet oninteressante - Phara en blijf ik daarna toch nog uren probleemloos klaarwakker voor dingen als dit?

  • Waarom zegt men - zéér ten onrechte - dat gras zien groeien saai is?


21 maart 2010

Ongestelde vragen - deel zoveel

  • Waarom speelden ze vroeger nooit 'Where is my mind?' van de Pixies in de kleedruimte van het zwembad? En waarom nu wel?
  • Waarom zeggen ze in het radionieuws "een handvol democraten twijfelen nog..." als 'een handvol' toch duidelijk enkelvoud is?
  • Waarom droom ik al van de zomer als de lente nog maar net begonnen is?
  • Hoe komt het dat ik het wielrennen niet meer interessant genoeg vind om er een halve weekenddag aan op te offeren?
  • Waarom ben ik nu pas te weten gekomen dat Rick De Leeuw zelfs van nature niet zwartharig was? Blond begot!
  • Hoe kom je te weten wat een puber écht denkt als hij zegt dat er niks scheelt?
  • Wat is er relevant aan het 'nieuws' dat een 17-jarige jongen sterft onder een balk?
  • Zijn er nog mensen, buiten mijn lief en ik, die geen tattoo hebben?
  • Wanneer nodigt men op de radio eens een 'allochtoon' uit zonder dat het over dat 'allochtoon zijn' moet gaan?
  • Waarom verkoopt men in natuurwinkel 't Rozemarijntje worteltjes in blik?
  • Waarom rekent een notaris nog eens dossierkosten aan bovenop de 'notariskosten'?
  • Hoeveel procent van de mensen die via de website van Radio1 voor de Gouden Uil stemmen zouden ook écht allevijf de genomineerde boeken gelezen hebben?
En waarom stelt niemand zich daar vragen bij?

26 februari 2010

Doodzonde van de allerbeste zendtijd

Seizoen 2 van Zonde van de zendtijd zit erop. De kijkcijfers waren zo mogelijks nog grappiger dan het programma (mopke geleend van Bert G. , dankuwel daarvoor).

Mogen meewerken aan een programma op Canvas dat elke week meer dan een half miljoen kijkers haalt is plezant, ik moet daar niet onnozel over doen. Er heerste tijdens de laatste weken een soort euforie op de redactie die bijzonder welkom was, al was het maar voor de extra energie die het opleverde. En toch, ik zou mezelf niet zijn als ik bij dat kijkcijfersucces geen bedenkingen had.

Een wetenschappelijk bewijs heb ik niet, maar mijn buik vertelt mij dat we vooral veel kijkers hebben gehaald die anders nooit naar Canvas kijken. Onder hen veel mensen die - als ze niet naar Zonde van de Zendtijd kijken ook lachen met - ik zeg maar wat - de jury in De Slimste Mens en de off voice van Peter Van Asbroeck in KomenEten!.
Als je in een humor-programma op Canvas de humor laat evolueren richting FC De Kampioenen, Geert Hoste en - ik ben nu toch bezig - Sketch-Up zou het wel héél erg zijn als er niet meer mensen naar keken dan gemiddeld op Canvas. De kijkers die genoten en genieten van dingen als 'Extras', 'Green Wing' of - waarom ook niet - 'Kijk 'ns op de doos' zullen af en toe ook gelachen hebben met Zonde vd Zendtijd, maar wellicht iets minder luid.

Heel vaak lieten we ons in de eindmontage leiden door het volume van de studiolach. Op zich lijkt het logisch dat je de kwaliteit van een mop afmeet aan de kwantiteit van de lachers. Lijkt, niet is. Als Geert Hoste opkomt en gewoon 'Michel Daerden' zegt, lacht heel de zaal luidop. Is dat daarom een goede grap? Of een sterk idee? Volgens mij niet. Maar het levert dus wél een luide lach op.
Wekenlang heb ik - samen met Henk, Bert en de rest van de redactie, maar ik wellicht nog het meest - geworsteld met het evenwicht tussen die luide lach en de humor die net iets subtieler was. De beste items waren die waar dat evenwicht goed zat: goede ideeën die zo waren uitgewerkt dat je hier en daar ook nog eens luidop kon lachen. Filmpjes waar je met je dochter van 11 naar kijkt en waar je allebei mee lacht, zij het op een andere manier, om andere redenen en op verschillende momenten. De 'Kookmusical', de politici die in de war geraken als de reporter van 'neen' schudt, de 'Wonder Push Fat Illusion' en de 'Win your Life' waren daar mooie voorbeelden van.

Soms was het slappe koord van de humor moeilijker te bewandelen. Dan helde de balans voor mij nét iets te veel door naar de verkeerde kant.
Dat er in de eindmontage af en toe items sneuvelden die ik zelf heel goed vond, daar kon ik mee leven. Meer last had ik van de grappen die diezelfde eindmontage wél haalden omdàt er in de studio keihard gelachen werd, maar waarvan ik soms ineenkromp van plaatsvervangende schaamte. Een woordspeling die zo flauw was dat ze op haar eentje verantwoordelijk was voor het tekort aan strooizout, een puberale grap die scoorde omdat het woord 'aambei' erin kwam of omdat we een gigantische lul toonden. Hard gelachen in de studio, dat wel. Een keihard argument helaas ook, ja.
Humor is niet altijd om mee te lachen en iets waar je mee lacht is niet altijd humor, zoiets zeker?

Nu maandag zendt Canvas het beste van seizoen 2 uit. De samenstelling van de compilatie is gebeurd op een zeer democratische manier: elke redactie- en productiemedewerker mocht zijn of haar Top10 lijstje samenstellen. De items die het vaakst werden aangevinkt hebben de compilatie gehaald.
De compilatie verschilt grondig van mijn persoonlijke Top10, dat mag niemand verbazen. Geen 'Neen schudden', geen 'Tax on web', geen 'Sport op Ketnet'. Zelfs geen 'Martine Tanghe'. Mag ik jullie daarom op deze blog mijn allergrootste favoriet van het afgelopen seizoen aanbieden? Het gaat om een filmpje dat zelfs maar gedeeltelijk is uitgezonden. Bert Gabriëls doet zich voor als journalist van de VRT-nieuwsdienst en interviewt OpenVLD-kamerlid Bart Tommelein zoals hij dat geleerd zou kunnen hebben van Martine Tanghe: met nét iets te veel vragen tegelijkertijd. In de uitzending is slechts een klein fragmentje getoond van dat interview. Op deze blog hoeven de darlings niet gekilled te worden en dus krijg je de hele opname te zien. Bert stelt een hoop vragen op een hoopje, Tommelein blijft bloedernstig antwoorden en dat meer dan 4 minuten lang! Voor mij het absolute hoogtepunt van seizoen 2, relevant, subtiel én met luide lach op de koop toe. Allez, van mij dan toch.



video

En voor wie alweer het slechtste van mij denkt: ik ben trots dat ik aan Zonde van de Zendtijd heb kunnen en mogen meewerken en de compilatie van maandag is absoluut geen zonde van de kostbare zendtijd. Dat record van Alles kan Beter moet eraan! Want: Alles kan beter, zelfs de kijkcijfers van Zonde van de Zendtijd.

.

02 januari 2010

Grijnsjournalistiek en cynische klootzakken

Peter Vandermeersch slaat in zijn commentaarstuk in de De Standaard van vandaag een soort mea culpa. Aangestuurd en wakker geschud door een analyse van Geert Buelens in zijn eigen krant roept hij zijn collega's op om voortaan iets minder aan 'grijnsjournalistiek' te doen. Minder focussen op het negatieve, minder afbreken, minder kritiek geven. En een beetje minder cynisch zijn.

Terwijl ik nog aan het nadenken ben over wat hij allemaal schrijft blader ik door tot aan p.12. En wat zie ik daar? Een Jaaroverzicht voor 2010, met als ondertitel: 'Hoe overleven we 2010?' . En wat lees ik daar? Een briljant geschreven stuk van Marc Reynebeau waarin hij de grijnsjournalistiek tot in het uiterste beoefent.

Laat journalisten toch hun cynische grijns behouden. Zolang dat resulteert in fantastische lectuur is er toch niks mis? Want als je cynische humor verbiedt blijven er alleen nog cynische klootzakken over. Toch?

31 december 2009

De comebacks van het jaar

Er zijn al genoeg eindejaarslijstjes, ik weet het. Heel even overwoog ik een lijstje van de idiootste eindejaarslijstjes van het jaar, maar dat zou te lang geworden zijn.


En dus is een overzicht geworden van wat volgens mij dé trend van het afgelopen jaar was: de comeback. Want laten we eerlijk zijn: er is in 2009 maar één ding zo terug van weggeweest als de comeback.



- de strafste comeback van het jaar: Kim Clijsters (of stelt het vrouwentennis echt zo weinig voor als Hans Vandeweghe altijd beweert?)

- de langst aangekondigde comeback van het jaar: Das Pop (het woord eindelijk was nog nooit zo op zijn plaats)

- de meest gastronomische comeback van het jaar: de pastinaak (vanuit de onderste laag van de schrale winterse groentenmand tot op het feestelijk bord van de kersthoofdschotel)

- meest verrassende comeback van het jaar: de achterwaartse indexsprong (de vakbonden zijn een beetje hun kluts kwijt, hebben ze daar nu zo lang voor gevochten?)

- genantste comeback van het jaar: Wilfried Martens (niet voor hem maar wel voor wie hem nodig had)

- meest op de valreep comeback van het jaar: mijn schrijnwerker (op de allerlaatste dag van het jaar toch nog komen opdagen voor een klusje dat in april was afgesproken is straf)

- kortste comeback van het jaar: de Rode Duivels (even was er weer hoop, ik denk voor 48uur of zo. Ben gelukkig al vergeten wanneer dat ook alweer was)

- meest mislukte comeback van het jaar: Whitney Houston (heb pas vandaag ontdekt dat ze dit jaar een comeback heeft gemaakt)

- meest taalkundige comeback van het jaar: het woord decennium (dat was toch al zeker van 10 jaar geleden)

- meest vals gespeelde comeback van het jaar: Michael Jackson (volgend jaar zal het niet meer waar zijn)

- meest persoonlijke comeback van het jaar: mijn persoonlijke geluk (het is bijna niet te geloven)

Moge 2009 snel terugkomen!

21 december 2009

Zonde van de Zendtijd - seizoen2

In deze koude dagen wil ik jullie graag warm maken voor het tweede seizoen van Zonde van de Zendtijd. Ongecensureerd.



Vanaf 4 januari elke maandag op Canvas, na Ter Zake en zolang de voorraad strekt. Doe er je voordeel mee.

17 december 2009

Open brief aan Geert Lambert

Geachte heer Lambert,
Beste Geert,

ik hoorde en las deze week dat je aan het praten bent met de Wouter Van Besien en zijn collega's van Groen!. Het bericht kwam niet echt als een verrassing. Die bril van jou moest na al die jaren uiteindelijk wel eens kleur bekennen.
Ik stem al zo lang ik mag en moet op de groenen. Eerst Agalev, dan A.GA.L.E.V. en later Groen! Dat was niet altijd met volle overtuiging. De groenen hebben een hoop dingen in hun partijprogramma staan waar ik kippevel van krijg en ze communiceren af en toe op een manier dat je denkt dat ze er vooral geen kiezers bij willen. Bovendien loopt op zo'n groen partijcongres een pak volk rond waar ik in de verste verte niks mee te maken wil hebben en dat uitroepteken blijft onwaarschijnlijk belachelijk. Maar toch, er was in mijn ogen geen enkele andere partij die mijn stem meer verdiende dan die met het groene logo.
Ik zeg wel degelijk: geen andere partij. Er waren af en toe wel individuen uit andere partijen die er in slaagden om mij - wanneer de stemplicht oorverdovend riep - te doen twijfelen. Jij was zo iemand.
Het begon toen je ondervoorzitter was van de Volksunie. Als ik mij goed herinner was dat in een soort duobaan met Fons Borginon. Jullie waren toen aangesteld als een koppel vredesduiven om de oorlog tussen Geert Bourgeois en Bert Anciaux te stoppen. Een opdracht waar zelfs Jason en zijn Argonauten destijds voor zouden gepast hebben. Toch slaagde je er toen al in om mijn aandacht te trekken, op een positieve manier, voor alle duidelijkheid. En het was door iets anders dan een groene bril en een rond postuur. Maar stemmen op de Volksunie? Dat was geen brug maar minstens zes Lange Wappers te ver.
Je hebt de Volksunie niet kunnen redden. Als je nu ziet hoe ver je ideologisch van Bourgeois en co afstaat is dat heel begrijpelijk. Je stond dan maar noodgedwongen mee aan de wieg van Spirit, een partij die het begrip links-liberaal in de Vlaamse politiek probeerde te introduceren. Het was, laat ons zeggen, een interessant experiment. Helaas niet interessant genoeg om mijn stem te verdienen. Je was ook voorzitter van Spirit toen dat op zijn beurt verbrokkelde. In tegenstelling tot vele andere partijgenoten koos je voor de moeilijkste weg: een eigen nieuwe partij. Ik hou van koppigaards, naar het schijnt heeft dat met eigenliefde te maken, maar laten we daar vooral niet over uitweiden. Ik heb - en had - soms ook de neiging om te stemmen op koppigaards. Maar niet op koppigaards die een partij beginnen waarvan op voorhand geweten is dat ze kiesdrempel niet haalt. Daarvoor is mijn stem me te dierbaar. Voor zover ik weet was je de eerste en meteen ook enige en laatste voorzitter van de SLP.

En zo komt het dus dat ik meer dan 10 jaar lang bijzonder veel sympathie, respect en waardering voor jou heb gehad maar nooit op jou heb gestemd.
Maak dus maar snel die overstap naar Groen! Dat je van een koppigaard in een opportunist bent veranderd zijn we bij de volgende verkiezing al lang vergeten. Maak die overstap zo snel mogelijk. Doe het voor jezelf, doe het voor Groen! en doe het voor mij. Zodat ik nooit meer hoef te twijfelen. Ik beloof je zelfs nu al mijn stem. Maar dan moet jij ook één ding beloven: dat je nooit voorzitter wordt.

met vriendschappelijke groeten,

henkdecorte


UPDATE 20dec: dankjewel Geert. En denk aan je belofte.

07 december 2009

Ongestelde vragen (9)

  • Waarom slaan conga-spelers tijdens het roffelen altijd hun hoofd naar achteren en drummers niet?
  • Waarom is er bijna geen nieuws over het ontslag van VRT-manager Isabelle Baele te vinden?
  • Twijfelt er iemand aan dat Bruno Wyndaele binnenkort De Slimste Mens wint?
  • Hoe komt het dat ik de pastinaak op mijn bord van daarnet zo lekker vond?
  • Waarom lees ik overal dat het einde van 'Les Barons' zo tegenvalt?
  • Wat moet je antwoorden als mensen vragen wat het nut is van twitteren?
  • Wanneer horen we eens een nieuwsbericht zonder hoofdpunten?
  • Zouden er onder de Lotto-spelers ook mensen zitten die statistiek gekregen hebben op school?

wie ben ik?

Mijn foto
Veertiger, vader van drie dochters. Leeft graag maar staat zeer kritisch tegenover de dingen des levens. Twijfelt soms tussen optimisme en realisme. Twijfelt sowieso veel.