het leven volgens henkdecorte

29 december 2006

twee nieuwe spullen




Sinds deze week heb ik twee nieuwe spullen in huis, enfin, één echt nieuw en één tweedehands-nieuw.

Het compleet nieuwe is een DVD-HDD-recorder. Een toestel waarmee je - onder andere - televisieprogramma's en films kunt opnemen op zowel DVD als een interne harde schijf. Je kunt er uiteraard ook gewoon DVD's mee bekijken. Tot zover mijn kennis van het door mezelf op een ondoordacht moment aangeschaft toestel. Ik weet wel zeker dat deze functies nog maar een fractie zijn van wat het ding allemaal kan. Ik vermoed dat je er ook een programma in uitgesteld relais mee kan zien. Iets opnemen en al bekijken nog voor het al gedaan is, daar moet het ongeveer op neerkomen. Denk ik.
Ik ben niet zo'n held in het bedienen van dat soort toestellen. Het afspelen van een DVD lukte nog wel. Gisteren samen met de meisjes naar Ice Age gekeken, een DVD die ze al een tijdje geleden van oma en opa kregen, maar die we voorlopig enkel op de PC konden bekijken. Ik heb denk ik meer van Ice Age genoten dan zij. Vooral de scene waarin de dodo's zichzelf laten uitsterven is geniaal. Soit, een DVD bekijken zal ik dus af en toe nog wel 'ns doen, maar al die andere dingen die je met dat toestel kunt? pfft, ik weet het niet.

Ik heb het ding gekocht om een oude VHS-recorder te vervangen. Die was al drie jaar stuk. Ik heb 'm in die drie jaar eigenlijk nooit gemist. We gebruikten 'm enkel nog als digitaal klokje in de buurt van de televisie. Films opnemen deed ik voor die drie jaar trouwens ook al zelden. Er zijn de hele tijd goeie of leuke speelfilms op televisie en ik kreeg die al niet gezien.

Zouden we dat wel doen? Ik vroeg me het me opnieuw af toen ik in de Makro voor die stapel met DVD HDD combo recorders stond. 10 minuten later stond ik ermee aan de kassa. Op de parking wist ik dat het antwoord 'neen' had moeten zijn.

Het tweedehandse nieuwe spul in huis is een combi stoom-, grill-, hetelucht- én microgolfoven. Ik wist tot vorige week niet eens dat dat bestond. Nochtans heb ik er twee kerstmissen geleden mee voor bijgelegd. Het betrof namelijk een cadeau voor mijn schoonmoeder. Een van haar vele zonen had ons ervan overtuigd dat ze dat goed kon gebruiken. Mijn schoonmoeder heeft er in die twee jaar tijd één keer brood mee gebakken en één keer een doos soep mee ontvriesd. Dat brood heeft ze aan de vogels geschonken, de soep was beginnen koken. Kortom, het stond daar een beetje nutteloos in de weg te staan in haar keuken. Bovendien kon ze geen brood meer bakken. Haar zoon heeft ze dat nooit durven te vertellen, maar mij wel. Zo gaat dat tegenwoordig met schoonmoeders.

Aangezien onze - heel eenvoudige - microgolfoven het enkele dagen geleden definitief heeft opgegeven (met een mooi stukje vuurwerk als afscheid, het moet gezegd) begon ze opeens weer tegen mij over dat brood bakken. Het duurde even maar na een tijdje begreep ik de hint. Een dag later stond ik met een nieuwe hetelucht-oven in haar keuken en ruilde die in voor haar combi-toestel.

Restjes opwarmen en de papfles van ons Nel klaarmaken, dat was zowat het enige waarvoor we onze oude microgolf gebruikten. Nu hebben we dus een toestel dat die dingen ook wel kan, al moest ik er wel drie uur de handleiding voor doornemen, en nog veel meer. Mijn vrouw heeft trouwens nog steeds niet door dat de grillfunctie niet geschikt is voor het verhitten van haar theewater. In principe moet je er ook brood mee kunnen bakken. Ik had ook vooraf die handleiding kunnen lezen en mijn schoonmoeder kunnen uitleggen hoe. Ik had dat moeten doen.

vijf dingen

Op de blog van mijn fijne collega Koen Fillet heb ik geleerd dat een echte blogger een lijstje moet maken met vijf dingen die anderen wellicht niet over mij weten. Ik beweer absoluut nog niet een echte blogger te zijn maar dat lijstje wil ik toch graag meegeven:

1. Ik heb meer dan 24 cd's van Julian Cope.
2. Bij de voorbije gemeenteraadsverkiezingen heb ik voor het eerst NIET op Groen! gestemd. (*)
3. Ik heb weleens de nacht doorgebracht op de hotelkamer van Walter Grootaers. De kamer betrof trouwens een exclusieve 'jungle-suite', inclusief palmbomen en valse rotspartijen.
4. Ik heb nog nooit mijn lief bedrogen. Mijn vrouw trouwens ook nog niet.
5. Toen een winkeldetective mij in de FNAC betrapte op een kleine diefstal deed hij dat met de zin "het is uwen eerste keer zeker? Ik kon het zien." Het was ook de laatste keer.

(*) Maar wel op sp.a-boegbeeld Mia De Vits. Ik had er de dag nadien al spijt van want mijn stem had niks opgeleverd.


Zo, dat viel best mee. Volgens Koen hoor ik dat lijstje nu door te sturen naar 5 andere bloggers met de vraag om hetzelfde te doen. Zouden we dat wel doen? Ik val mensen daar niet graag mee lastig. Bovendien ken ik niet eens vijf bloggers persoonlijk. Verder dan Koen en (pdw) kom ik niet eens. Niet dus.

28 december 2006

zouden we dat wel doen?

Het is een vraag die ik wel vaker stel. Soms luidop, tegen collega's of vrienden, soms ook in mezelf en ook dan in het pluralis majestatis. Zo zijn we wel. Alweer!

Het was ook de vraag die ik mezelf meermaals stelde toen ik me door de hele google- en blogger-administratie worstelde om deze blog op te starten. Zou ik dat wel doen - per uitzondering in het zeer bescheiden enkelvoud- zo'n eigen stukje op het internet?
Wat haal ik me op de hals? Minstens een hoop extra geknoei met de PC, extra deadline-stress en wie weet wat voor gedoe wanneer ik kwaaie reacties krijg op wat ik hier allemaal wil schrijven. En wat krijg ik ervoor in de plaats? In het allerbeste geval wat fijne reacties en enkele nieuwe virtuele vrienden. Naar alle waarschijnlijkheid bitter weinig respons. In het slechtste geval één enkel iemand die op mijn vraag antwoord: "neen!"