het leven volgens henkdecorte

13 mei 2007

Eigen buren eerst en FC Dender naar eerste!

Woensdag begint de aannemer eindelijk aan de bouw van ons huis in Denderleeuw. Dat begint ook stilaan tijd te worden, we zijn hier nu al meer dan een jaar mee bezig. Niet dat de aannemer enig schuld treft, integendeel zelfs, we mogen hem dankbaar zijn dat hij er nog wilt aan beginnen. Wiens schuld het wel is laat ik nu even in het midden. Het belangrijkste is dat woensdag de graafwerken beginnen. Voorafgaand aan het werk van de aannemer heb ik vandaag met mijn broer Hans een betonnen schutting afgebroken. Die schutting is eigenlijk van de buurman, maar ze stond wel op onze grond. Bovendien stond ze op de plaats waar de funderingen voor ons huis moeten komen. Na zeer vriendschappelijk overleg met onze aanstaande buren zijn we overeengekomen dat we de schutting mochten afbreken en dat we dan de kosten delen voor de nieuwe afwerking langs hun kant van de nieuwe muur.

Zogezegd, zo gedaan: vandaag hebben Hans en ik dus met bruut geweld die schutting afgebroken. Het resultaat is nu natuurlijk dat het tuintje van onze buren enkele dagen (of weken?) vrij toegankelijk is voor iedereen die over onze bouwgrond wandelt. Ook spelende kinderen dus. Ook Edson, de 10-jarige zoon van onze Mozambique-aanse (hoe schrijf je dat in godsnaam?) achterburen dus. Tijdens onze eetpauze kwam de buurvrouw even naar de afbraakwerken kijken en sloeg ze een praatje met ons. Terwijl de kleine zwarte jongen erbij stond begon ze luidop te hopen dat er niet te veel crapuul "van achter den hoek" in haar tuintje zou komen. In die vijf minuten dat ze met ons heeft staan kletsen heeft ze wel drie keer haar beklag gedaan over "die zwarten" naast ons, de jongen aanhoorde gelaten, zweeg en droop zachtjesaan af. Geen greintje schaamte toonde ze.

Ze vertelde ook dat ze blij was dat er nu mensen naar haar kwamen wonen met meisjes die ongeveer dezelfde leeftijd hebben als haar eigen dochter. Die verveelt zich namelijk altijd omdat ze geen vriendinnen heeft in de straat om mee te spelen. "En met die vreemden mag ze van mij niet spelen." voegde ze er nog schaamteloos aan toe. Haar dochtertje stond ernaast.

Ik miste het lef om haar daarover aan te spreken, mijn broer kon zich maar net bedwingen, wellicht omdat hij besefte dat het niet zijn maar mijn buren zijn. Ik denk dat het enige wat ik hiertegen kan doen is heel consequent vriendelijk omgaan met onze zwarte buren en dan liefst zo vaak mogelijk in het bijzijn of het zicht van onze "volkseigen" buren.
Terwijl zijn vrouw haar babbel deed met ons was haar man met zijn oudste zoon naar het voetbal. De plaatselijke ploeg FC Dender kon vandaag kampioen worden in tweede klasse als ze wonnen op het veld van Dessel. Ze wonnen. Volgend jaar speelt FC Dender in eerste klasse! Mijn vriendelijke buurman viert vanavond ongetwijfeld feest. In het journaal zag ik de twee zwarte kernspelers van FC Dender meefeesten.

Update: FC Dender heeft zich voor volgend seizoen al versterkt met een nieuwe spits: Norman Sylla. Dat is ne zwarte, dat kun je op de foto hierboven duidelijk zien.



Geen opmerkingen: