het leven volgens henkdecorte

12 mei 2007

Luxeprobleem of dilemma?


De kogel is door de kerk maar het is nog niet duidelijk langs welke zijbeuk hij naar buiten zal komen. Ik ga weg bij Radio1 en ik zal vanaf nu redactie- en researchwerk doen voor televisie.


Het is snel gegaan de voorbije week: na wat gezeur over de slechte gang van zaken bij Radio1 tegen een goede vriend kreeg ik van hem te horen dat ik dan maar 'ns mijn licht moest gaan opsteken bij het interne productiehuis Uitleven. Dat is de nieuwerwetse naam voor wat vroeger 'Dienst Amusement' heette bij de BRT. Dinsdag had ik daar een gesprek met Ilse R., de verantwoordelijke voor de producties als Eén jaar Gratis en De Rechtvaardige Rechters. Dat was een zeer fijn gesprek. Ik ken Ilse nog van toen ik nog als zelfstandige redacteur voor televisie werkte. Het probleem bij de VRT is echter dat je niet zomaar kan verhuizen van de ene dienst of zender naar de andere. Ilse moest dus via HRM vragen of zo'n overstap mogelijk was, versta: of Radio1 mij wel wilde laten gaan. Ik was bang van niet.


Gisteren kreeg ik wroeging: ik vond dat ik tegen mijn baas moest gaan zeggen dat er interesse was vanuit televisie. Toen ik aan haar bureau stond bleek dat ze al op de hoogte was en dat er ondertussen een hele machinerie in gang was geschoten. Plots had men er allerlei hoge piefs bij gehaald om mij te overtuigen. Niet om bij Radio1 te blijven, vreemd genoeg, wél om in het interne productiehuis 'Weten' te blijven (waar Radio1 sinds kort ook deel van uitmaakt). Bart D.P. gooide zijn hele winkel van interessante Canvas-projecten op tafel om mij te overtuigen (hij gebruikte nog net niet het woord 'alstublieft') om voor hem te komen werken. Het probleem is dat ik die Bart D.P. niet vertrouw. Een tweedehandsauto zou hij mij nooit kunnen verkopen.


Vreemd gevoel. Aan mijn twee armen wordt zo hard getrokken dat ik binnenkort van in mijn bed koffie kan zetten in de keuken.

Dat is enerzijds een fijn gevoel, anderzijds geeft het ook iets zurigs: als ik dan toch zo goed ben in wat ik doe, waarom wordt ik dan bij Radio1 niet meer betrokken bij de belangrijke beslissingen? Waarom doet men daar dan alles om mij te demotiveren? Waarom sturen ze met die hele vernieuwingsperatie Radio1 dan zo de verkeerde uit terwijl IK (en een paar goeie anderen) wél weten wat er moet veranderen? Ach, après moi le déluge.


Zijn ze nu blij dat ik weg ben of gaan ze mij missen? Ik denk vooral het laatste, maar ik weet het niet zeker. Daar mag ik nu niet te veel over nadenken. Ik heb hersencapaciteit nodig om te beslissen welke arm ik loslaat. Ga ik voor het lichtere amusement bij een toffe madam of doe ik interessante research voor een louche tiep?

Geen opmerkingen: