het leven volgens henkdecorte

17 mei 2007

Tuymans heeft ons bij ons pietje


"Hetgeen mij opviel in dit stuk is dat er een bepaalde virtuositeit en een terughoudendheid in zit, maar dat is waarschijnlijk een compromis naar de deelnemers van de wedstrijd. Het is een vrij getemporiseerd crescendo en er is een klanktemperatuur die vooral speelt met een atmosferisch element en het idee van een staccato. Het punt is dat het mij vooral interesseert - zeker als het over hedendaagse, contemporaine muziestukken gaat - omwille van het element van een bepaalde geforceerdheid binnen het maken van een dergelijk muziekstuk. Het is dat er dan zo'n vanzelfsprekende onzelfvansprekendheid in sluipt. In weerwil van wat men zou kunnen zeggen van popmuziek die op een vanzelfsprekendheid inspeelt."

Dit is letterlijk een deel van het gesprek dat onze grote kunstenaar Luc Tuymans had met Nicky Aerts in Neon. Tuymans kwam er als Lux-gast commentaar geven bij het op het opgelegde werk van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano, iets van Kris Defooort.

Je kon Nicky een beetje horen sterven, maar voor een keer lag dat dus niet aan haar. Tuymans was gewoon met haar voeten aan het spelen. En bij uitbreiding met die van ons allemaal.

Ik schreef hier al eerder een stukje over Daan, die andere "kunstenaar"' die ons allemaal bij ons pietje heeft. Wel, Tuymans is nog straffer. Iemand zou 'm eindelijk 'ns moeten terugpakken. Tuymans heeft talent als schilder, maar dat hij aub ophoudt met dat arty-farty gebral van de omhooggevallen kunst-kenners die hem omringen en altijd de hemel inprijzen. Ik heb 'm al lang door. Hopelijk Luc Janssen - waar Tuymans morgen te gast is - ook.

Ik heb zin om dit stukje ook naar de krant te sturen. Zouden we dat wel doen?



Geen opmerkingen: