het leven volgens henkdecorte

11 januari 2008

Het belang van een kapsel

Voor het eerst in 15 jaar - of daaromtrent - word ik geconfronteerd met het feit dat ik een kapsel heb. Ik verklaar mij nader.
Een jaar of 15 geleden besloot ik dat het hebben van een kapsel totaal nutteloos is. Vooral de dure kappersbezoeken, het dagelijkse onderhoud en 'je afvragen of het nog wel goed ligt' waren dingen waar ik op een bepaald moment van af wilde. Sinds die dag scheer ik mijn hoofd. Niet helemaal kaal, de lengte varieerde al die tijd van één tot enkele millimeters. Helemaal kaal scheren zou ook te veel onderhoud vergen en was bovendien in mijn ogen ook een soort van 'kapsel'. Ik droeg het kapsel dat het minst van al de ambitie had een kapsel te zijn.
Ik, soms ook mijn vrouw, dat hing vooral van haar humeur af, hanteerden zo om de anderhalve tot twee weken de tondeuse. 8 minuten scheren, 1 minuut tondeuse schoonmaken, 1 minuut scheersel opruimen en 4 minuten douchen. Alles klaar in minder dan een kwartier per keer.
Maar de tijden en - vooral - de omstandigheden veranderen. Dat scheren gebeurde meestal in de badkamer, bij goed weer ook wel eens buiten op het terras. Nu we nog altijd 'even kamperen' bij de schoonmoeder ligt dat niet meer voor de hand. Het terras helemaal al niet, dat spreekt, maar zelfs de badkamer is een probleem. Een of andere vreemde kracht weerhoudt mij ervan om mijn hoofd te scheren in een badkamer die niet de mijne is.
Het resultaat van dat gebrek aan scheerfaciliteiten is dan ook een... kapsel. Een coupe van ondertussen toch al een dikke cm. Een zwartig, donkerbruin tapijt van ruwe vezels met flinke grijze plekken in. Ik overwoog gisteravond het gebruik van shampoo ipv gewone sunlight-zeep. Er bekruipt mij bij momenten zelfs al een angstig gevoel dat er binnenkort een kam aan te pas moet komen of dat ik een nekslag moet plegen om een lok uit mij ogen te zwieren. Gruwel.

Nu, ik zou er zelf zo geen spel van maken (het blijft tenslotte toch maar een kapsel) als mensen rondom mij niet heel de tijd opmerkingen zouden maken over wat er op mijn hoofd groeit. Dat gaat van: "hé, is wist niet dat gij zo'n zwart haar had!" en "Amai gij zijt al grijs!" tot "er is iets veranderd aan u, maar wat?".
Laten we afspreken dat jullie de vegetatie op mijn hoofd gewoon negeren. Nog een dikke maand en ik kan mijn gloednieuwe, eigen badkamer in ons gloednieuwe, eigen huis inwijden met een deugddoende scheerbeurt. Ok?

UPDATE: Het kapsel is ondertussen verdwenen. Mijn vrouw heeft daarover beslist. Mijn vrouw is geweldig en mijn haar weer kort.

Geen opmerkingen: