het leven volgens henkdecorte

22 mei 2008

Een beest in huis

Om te bewijzen dat ik stilaan een grotere pantoffelheld aan het worden ben dan Pol van FC De Kampioenen in zijn beste dagen: we hebben een beest in huis.

Wie mij kent weet dat ik het niet heb voor honden en katten. Wacht, opnieuw: wie mij écht goed kent weet ik dat honden hartstochtelijk haat en katten met veel moeite tolereer, als ze tenminste mijn vuilniszakken onaangeroerd en mijn nachten ongestoord laten.

Wat had mijn oudste dochter K. in haar handen toen ze daarnet de deur voor me opende? Een lief klein snoezelig bang ros katertje. Ik was zeker 4 seconden lang ontroerd.

Mijn vrouw - dat is dat mens dat na de kinderen komt wat betreft de beslissingbevoegheden in ons gezin, dus vlak voor de spinnen en de fruitvliegjes, ikzelf kom na de wandluizen - heeft met K. een afspraak gemaakt: alle zorgen die de poes nodig heeft moeten van haar komen, ook alle praktische beslommeringen. Zelfs de kosten: de dochters hebben dus met hun zakgeld een kattenbak, waterkommetje en krabtapijt gekocht. Dat van die afspraken vind ik goed, dat van dat zakgeld vind ik een beetje zonde. Tenslotte hebben we toch een grote tuin waar dat beest kan eten, slapen en zijn gevoeg doen. Toen ik dat luidop wilde opmerken kreeg ik nog voor de eerste lettergreep een elleboog in mijn ribben gepord. Met andere woorden: dat beest is hier en blijft hier, wat ik daar over te zeggen heb doet er niet toe.

Ik vraag me ook af welke plaats dat beest in de huis-hiërarchie krijgt. Ik maak me weinig illusies.
Oh ja, het blijkt ook al een naam te hebben: Sloef. Sloef !?! Zelfs die titel van gezinspantoffelheld is mij dus niet meer gegund?

Geen opmerkingen: