het leven volgens henkdecorte

28 mei 2008

In de Humo gelezen

Gisteravond door de schuld van een fucking NMBS-personeelslid mijn trein van 23u27 naar huis gemist. Daardoor moest ik noodgedwongen een uur wachten in een kil en nachtelijk Noordstation. Gelukkig was er de Humo. Nooit zonder lectuur het huis uit, zo ben ik. Niet dat ik nog zo'n fan van de Humo ben als pakweg 15 jaar geleden (Waar is de tijd dat ik op dinsdagavond bij de krantenkiosk in het Zuidstation zat te wachten op de nieuwe levering? 15 jaar geleden , Henk, ge hebt het zelf net gezegd) maar gisteren maakte 1 enkele alinea uit die Humo dat hele laatste uur van de dag goed.

Het stukje in kwestie valt halverwege het interview met ex- en schaduw-minister van Defensie André Flahaut. Ik tik het even over:

... Toen al wist ik dat de CD&V haar zinnen gezet had op defensie. Het was dé manier om Pieter De Crem opzij te schuiven. De Crem had namelijk geweigerd om Kamervoorzitter te worden, en dus wilden ze hem op een ministerpost parkeren waar hij zo min mogelijk invloed zou hebben op de binnenlandse politiek. De Crem is namelijk een bedreiging voor Leterme, een tijdbom onder de regeringstafel. Het klassieke probleem van de CD&V.

Daàrom vind ik het spel van de politiek een beetje zoals reizen met de NMBS, of het lezen van de hedendaagse Humo: fantastisch én verwerpelijk tegelijkertijd.

1 opmerking:

hoow zei

en het ergste van al: het begint er op te lijken dat dien Decrem dat verdorie goed doet.