het leven volgens henkdecorte

31 augustus 2008

Morgen in de Aldi?

Ik lees veel en toch ben ik geen groot lezer. Ik verslind massa's letters maar ik grijp niet zo vaak naar boeken. Het heeft iets met tijd en prioriteiten te maken. Denk ik. Toch lees ik er af en toe eentje dat mij danig bij m'n nekvel grijpt. Een boek dat bewijst dat literatuur meer kan zijn dan gewoon wat gedrukte letters in de juiste volgorde. Recentelijke mokerslagen mocht ik ontvangen tijdens het lezen van Dimitri Verhulst's 'De verveling van de keeper' (flinterdun) en Paul Verhaeghen's 'Omega Minor' (een kanjer).
Een van de eerste literaire uppercuts die ik kreeg had ik te danken aan 'Rock 'n' roll met Frieda Vindevogel' van J.M.H. Berckmans. Ik zat in het laatste jaar van de humaniora en probeerde de grenzen van het verplichte boekenlijstje af te tasten. Berckmans volgde toen na iets van Piet Van Aken en Ward Ruyslinck. Het ging over een schrijver. Een schrijver die geen uitgever en amper lezers had, daarvoor schreef hij naar eigen zeggen te modern. De schrijver was ervan overtuigd dat zijn boeken na zijn dood in de Aldi zouden liggen.

In de kranten schreef men toen over Berckmans als 'De Vlaamse Bukowski'. Ik heb na het lezen van 'Frieda' nooit naar Bukowski durven grijpen, wellicht zou ik 'm toch maar een flauw Amerikaans afkooksel vinden. Bovendien is het ook een kwestie van tijd en prioriteiten.

Daarnet was ik aan het lezen. Geen boek, wel het overlijdensbericht van Jean-Marie. Echt onverwacht is het natuurlijk niet. En toch voelt het aan als een stevige peer op mijn bakkes. Ik heb nog nooit zo uitgekeken naar het foldertje met de tijdelijke aanbiedingen van de Aldi.

Geen opmerkingen: