het leven volgens henkdecorte

25 september 2008

Gewenst bezoek

'Bezoeker' stond er in grote zwarte letters op de badge. De badge hing op een duidelijk zichtbare plaats op zijn trui, zo ongeveer ter hoogte van zijn hart. Hij stapte de lift in op het moment dat ik ze verliet. We kruisten elkaar heel even. Hij zag dat ik naar die badge keek. Ik schaamde mij. Hij zag dat.
De lift was eigendom van de VRT. De trui en de badge hoorden toe aan Bart De Pauw, geroemd en gevierd televisiemaker, net vetrokken uit het vertrouwde Woestijnvis-nest. Sinds dat voorval - enkele dagen geleden - probeer ik mij het tafereel voor te stellen dat moet hebben plaatsgevonden aan de bezoekersingang van de VRT. Heeft de bediende hem niet herkend? Heeft die man of vrouw hem wel herkend maar redeneerde hij "regels zijn regels, ook voor Bart De Pauw"? In beide gevallen is mijn plaatsvervangende schaamte terecht.

Vroeger - ten tijde van Schalkse Ruiters bvb - twijfelde ik nog, in mijn ogen was Tom net altjd iets straffer dan Bart. Na de eerste 2 minuten van Het geslacht de Pauw is die twijfel voorgoed verdwenen. Het geslacht De Pauw is in mijn ogen met kilometers voorsprong het beste wat ooit op de Vlaamse televisie te zien is geweest. Een programma bevatte meer lagen dan een driedubbele portie lasagne mét extra kaas. Het geslacht was pure genialiteit. Dat Bart zich voor dat programma zo te kijk en te kakken zette voor iedereen in Vlaanderen die slechts het aangebrande bovenlaagje van die lasagne kon smaken maakt zijn prestatie des te bewonderenswaardig. Zelfs deze journalist kon het onderscheid niet maken tussen echt en fake.

Het geslacht was zo perfect dat ik zijn flauwe woordgrapjes in Schalkse Ruiters en Mannen op de rand en zijn flauwe acte de presences in Steracteur Sterartiest en Eurosong graag vergeef.
Dat hij nu opnieuw door de VRT wandelt verheugt me, dat hij dat met een bezoekersbadge moet doen is pijnlijk. Of zou het dan toch weer zo'n briljantee een scene geweest zijn uit de nieuwe - derde - reeks. Zo'n scene die zo pijnlijk genant is dat het weer grappig wordt. Ik hoop het van harte.
Tot ik uitsluitsel krijg doe ik het nog even met die eerste 2 minuten.

1 opmerking:

Aïda zei

Zijn talent sprong er al bovenuit in "Buiten de zone"! (m.a.w.: ik kan me helemaal vinden in dit stukje)