het leven volgens henkdecorte

05 november 2008

Leve de censuur

Den Humo moet uit de rekken worden gehaald en voor elk exemplaar dat nog te koop is moet een dwangsom van €250 worden betaald. Dat was de uitspraak van de rechter na een eenvoudig verzoekzicht bij hoogdringendheid, zoals dat zo mooi heet onder juristen. De vraag kwam van mevrouw Ricour én mijnheer Koekelberg. Elk apart trouwens, dus niet samen, zoals ze stonden afgebeeld in die smakeloze prentjes van Humo.
Ben ik de enige die dit soort van rechtspraak totaal onbegrijpelijk vind?

Dat zo'n vies prentje niet zo grapppig is voor de betrokkenen in kwestie als voor het merendeel van de Humo-lezers is nog geen reden om het te verbieden, maar dat is niet eens de oorzaak van mijn onbegrip.

Wat ik zo vreemd vind is die verplichting om Humo uit de rekken te laten halen. Wat wil een advocaat of een rechter daarmee bereiken? Vermijden dat de Humo-lezers die prentjes zien? Humo financieel straffen? Daar al eens goed over nagedacht?

Ik wel: dat bevel viel dinsdagavond zo rond een uur of vijf. Wanneer kopen mensen de Humo? De meesten toch op dinsdag, de dag waarop hij verschijnt? Die Humo's kan je niet meer terughalen. En diegenen die er nog geen gekocht hadden hoorden om 18u in het nieuws dat ze daar nog twee uur de tijd voor hadden. De meeste dagbladwinkels waren al gesloten, maar in alle tankstations en supermarkten lagen nog hele stapels. Als je op het nieuws hoort dat hij verboden is omdat er straffe prentjes in staan rep je je toch als de bliksem om er nog eentje op de kop te tikken? Extra veel mensen die de prentjes zien en extra inkomsten voor Humo dus. Trouwens, al die aandacht in de journaals en de andere media: gratis reclame voor Humo en extra veel mensen die de verboden prentjes zien. Dat betekent bij een volgend nummer gegarandeerd een hogere verkoop.

Vandaag blijkt dat Humo vrijdag een aangepaste versie op de markt brengt. Op de plaats van de stoute prentjes staat nu in koeien van letters 'gecensureerd'. Goed gezien van die mannen van Humo: dat zijn twee collector's items in een en dezelfde week. Kassa! Kassa!

Volgens mij heeft die rechter het helemaal niet goed voor met mevrouw Ricour en mijnheer Koekelberg. Volgens mij is die rechter een vriendje van Aimé van Hecke van Sanoma.

Och ja, die ongecensureerde en dus verboden Humo lag vandaag nog gewoon in enkele Brusselse krantenwinkels en is trouwens hier nog altijd te koop. En daar ook. En als je vindt dat Sanoma al genoeg verdiend heeft kan je de prentjes waarover het gaat hier gratis bekijken.
UPDATE: Jorgen Oosterwaal zegt hier officieel dat Humo zware financiële schade heeft geleden maar tussen de regels door bevestigt hij mijn theorie:
'Wekelijks verkoopt Humo om en bij de 230.000 exemplaren. 70 tot 80 procent daarvan wordt op de eerste en de tweede dag verkocht', zegt Oosterwaal. 'Maar we hadden deze week ons dossier over Fortis-aandelen en de voorkennis van De Gucht. Bovendien heeft Studio Brussel gisteravond ook opgeroepen om zoveel mogelijk Humo's te kopen. Ik heb geen idee in hoeverre die elementen de verkoop beïnvloed hebben.'

2 opmerkingen:

Aïda zei

Wat grappig was: mensen die Humo nooit kopen/lezen heb ik er gisteren moeten van overtuigen dat "die van TV hadden er zwarte balkjes overgezet om het te tonen"(!!) er ook effectief in Humo opstonden!

Een mens begrijpt het niet. Een rubriek die veel Humolezers overslaan en die de anderen perfect kunnen plaatsen zou alweer geruisloos gepasseerd zijn zoals elke andere week. Net zoals met de forel van de Canvaskijker zou gebeurd zijn.
Wat heeft Mevrouw Ricour hiermee nu zelf nu bereikt?

henkdecorte zei

@aïda
Wat mevrouw Ricour bereikt heeft? Dat zeg ik toch: extra verkoop voor Humo en nog veel meer mensen die die vieze prentjes gezien hebben. En een kus van Aime van Hecke.