het leven volgens henkdecorte

24 januari 2009

Nachten zonder eind

Het thema van Het Laatste Uur van zondag is 'Nacht'. Mijn bijdrage zal er niet tussen zitten, de deadline is onverbiddelijk. En terecht.

Puur intuitief schiet mijn geest bij het woord nacht meteen richting Trockener Kecks. Zeker in het Nederlands is er geen andere rockband die meer gezongen heeft over de nachtelijke uren. Omdat intuitie bij mannen niet altijd te vertrouwen is heb ik mij de voorbije nacht geamuseerd om dat objectief te bewijzen. En het klopt. Alleen al in de titels van hun nummers komt het woord 'nacht' 8 keer voor. Alleen de nachten, Hier komt de nacht, Ik wil de nacht terug, Nacht zonder eind en nog een paar varianten. Nu goed, 8 keer lijkt niet zo veel, maar als je er dan ook nog eens de teksten op naslaat wordt het wel heel duidelijk: in ongeveer de helft van hun liedjes komt het woord 'nacht' voor, of beschrijft Rick De Leeuw het verloop van een nacht, meestal een eenzame.
Een van mijn favorieten in die laatste categorie is Tango aan zee. Een nummer waarin Rick De Leeuw een voor mij zeer herkenbaar fenomeen (uit het verleden) bezingt: de nachtelijke zoektocht naar dat ene café dat nog niet gesloten is. Je kent dat: je gaat uit met vrienden, amuseert je een paar uur en dan nemen die vrienden een voor een afscheid. Omdat de babysit niet na middernacht wil blijven, of omdat er 's anderendaags vroeg moet opgestaan worden, of gewoon omdat het café sluit. Iedereen naar huis, maar zelf heb je daar absoluut nog geen zin in. Zelfs al besef je dat je beter zou gaan slapen, de lokroep van het nachtelijke avontuur is te sterk. In mijn geval eindigde zo'n zoektocht vaak in een slechtverlichte karaoke-bar, een sullige stripteasetent waar een Duvel 250 frank kostte of een foute discotheek met kerstversiering in het decor. In het geval van Rick De Leeuw eindigt zijn zoektocht in een schipperscafé in de haven.
En omdat ik niet meteen een gezongen versie van Tango aan Zee op het internet vind stel ik meteen een tweede Kecks-klassieker voor met ongeveer hetzelfde thema: Vanavond voor altijd. Mee te brullen refrein: iedereen is moe maar iedereen wil meer! Rock 'n' roll zoals het hoort.

08 januari 2009

Nieuwjaarsbrief

Sinds de invoering van de nieuwsamengestelde gezinnen én de vergaande vergrijzing van onze samenleving worden Nieuwjaarsbrieven niet altijd meer voorgelezen op 1 januari zélf.
Op welke dag je kinderen/neefjes/kleinkinderen zo'n brief ook voorlezen, hij eindigt toch altijd met de datum. En hoewel het dan soms al 5 januari is wordt er hardnekkig vastgehouden aan de datum die uit het hoofd geleerd werd of geschreven staat: 1 januari. 2009 in dit geval.
Als kinderen dat doen heeft het nog iets schattigs. Als ze dat in Ter Zake doen frons ik toch mijn wenkbrauwen.
Dit is het begin van Ter Zake van maandag 5 januari. Luister naar de nieuwjaarswensen en kijk goed naar de datum.

01 januari 2009

Zielig kerstfeest en een hopelijk gelukkiger nieuw jaar.

Voor diegenen die in het laatste zinnetje van dat stukje over mijn knie gelezen hadden wat er te lezen viel: proficiat!
Voor de anderen zal ik het nu maar wat explicieter aanpakken, teneinde ambetante situaties zoals daarnet op het gezellige Nieuwjaarswens-moment bij de familie te vermijden: ja, ik ben aan 't scheiden. En mijn vrouw ook.

Wees gerust, ik zal hier niet in weeë geuren en afgebleekte kleuren vertellen wat er is misgelopen, om de simpele reden dat dat niet uit te leggen valt en ook wel een beetje omdat dat uw zaken niet zijn.

De waarheid heeft echter haar rechten. En dus valt er op vragen als "Wat mag ik u voor 2009 wensen?" niet veel anders te antwoorden dan: "een zo pijnloos mogelijke scheiding zou wel fijn zijn". Geloof mij, zo'n antwoord komt bij de verzamelde tantes en nonkels op een gezellig onderonsje met nieuwjaarsbrieven nog harder aan dan een slecht gemikte champagnekurk.

Je kan in mijn situatie op twee manieren reageren: a) emotioneel worden en stil in een hoekje zitten wegkwijnen, iets wat me - eerlijk - af en toe wel overvalt. Of b) het cynisme de vrije loop laten, iets wat me - even eerlijk - bijzonder goed ligt.
Als ik dus de komende weken, maanden nog cynischer ben dan gewoonlijk is dat enkel en alleen maar omdat ik bang ben van dat hoekje.