het leven volgens henkdecorte

23 februari 2009

Elvis is overal

Toeval bestaat niet. Zegt men. Wat moet ik er dan achter zoeken dat ik bij het maken van huiswerk voor Het Laatste Uur op Radio1 overal Elvissen zag?

In Het Laatste Uur mag je als luisteraar plaatjes en een introductie voorstellen die passen binnen het thema dat Koen Fillet oplegt. Deze week is het thema duivel, de week daarop draait rond slecht weer. Aangezien ik dit weekend veel tijd en geen zin in klussen had ging ik in de platenkast op zoek naar inspiratie en cd's.

Dat ik daarbij overal op Elvis botste is niet alleen toeval, het is ook vreemd, want ik heb helemaal geen platen van Elvis. Toch niet van de Elvis die Presley heet.
En toch was Elvis overal.

Om te beginnen zat hij verstopt in de elpee- en songtitel van mijn suggestie voor de uitzending over de duivel: Aloha from Hell, een van de leukste nummers uit The Cramps-klassieker A date with Elvis. Dat is die plaat waar ook Can your pussy do the dog op staat.

Toen ik als 16-jarige thuiskwam met die (geleende) elpee keken mijn ouders heel raar op. Ze hadden ook wel Sympathy for the devil en Devil in disguise in hun platenkast staan maar dit was iets anders. A date with Elvis was géén plaat van Elvis, dat wisten ze wel zeker. Op de hoes stond een groezelige foto van een goed van oren en poten voorziene vrouw in hotpants en bikini en opgesmukt met duivelshoorns en een staart. De vrouw afgebeeld als satanische verleidster, dat kon weinig goeds voorspellen. De naam van de groep stond er op in dezelfde bloederige letters die ze gebruikten voor foute horrorfilms uit de jaren '70. Als er al muziek bestond die door de duivel persoonlijk was goedgekeurd dan moest het dit wel zijn. En ja, het leek alsof The Cramps een repetitiekot hadden met een extra deur die rechtsreeks uitgaf op de hel. Het was muziek die bewees dat ze daar in de hel een verdomd fijn gevoel voor ritme en riffs, maar ook voor humor hadden. Frontman Lux Interior is onlangs overleden, ik denk dat ik weet waar hij nu zit. Hij heeft een kaartje gestuurd. Gonna take a week off, Gonna go to hell, send ya a postcard, hey, I'm doing swell.

En Elvis drong zich nog meer op. Het thema slecht weer deed mij onvermijdelijk denken aan de roman And the ass saw the angel. Daarin regent heel de tijd, 10 jaar aan een stuk door. Die debuutroman van Nick Cave is een fantastisch mooi boek over de lelijkste kanten van de menselijk bestaan. Het boek vertelt het verhaal van Euchrid, een dove jongen die het goorste leven leidt dat je je maar kan voorstellen, hij heeft voltijds dronken moeder en een martelende vader en alsof dat nog niet genoeg is regent het dus al 10 jaar aan een stuk door. De vallei waarin Euchrid leeft is dan ook een grote modderpoel. Sinds zijn geboorte is er geen straaltje zon geweest. Die jarenlange regenbui is natuurlijk een verwijzing naar de apocalyps uit de Bijbel.

Omdat een boek voorlezen vooralsnog niet is toegestaan in Het Laatste Uur moest ik iets anders verzinnen. Gelukkig heeft Nick Cave ook liedjes gemaakt die verwijzen naar die apocalyps. The Firstborn is dead, een elpee uit 1985, opent met het nummer Tupelo. De stad Tupelo wordt geteisterd door regen en wind. Er raast een storm voorafgaand aan de komst van de messias. In dit geval een messias die tadaaah....Elvis Aaron Presley heet en die een einde moet maken aan het slechte weer op de radio. En die elpeetitel, The Firstborn is dead, naar welke halve tweeling wordt daarmee verwezen? U mag heupwiegend twee keer raden.

Elvis is dus overal, niet alleen in die frituur in Lille.

UPDATE:
dankzij Michel net ontdekt dat er een geweldig nummer van een zekere Mojo Nixon bestaat dat de stelling Elvis is overal bewijst. Dankuwel Michel.

1 opmerking:

Christophe zei

Toeme toch, ik heb ook al die elpees, maar zowel platen als speler staan in belgie :-(

wie ben ik?

Mijn foto
Veertiger, vader van drie dochters. Leeft graag maar staat zeer kritisch tegenover de dingen des levens. Twijfelt soms tussen optimisme en realisme. Twijfelt sowieso veel.