het leven volgens henkdecorte

09 maart 2009

Bruksel Mabel

Net op het moment dat De Standaard ons marketingewijs wil wijsmaken dat we een reisgids nodig hebben met de mooiste citytrips in Europa werd ik voor de zoveelste keer met het bewijs geconfronteerd dat reizen naar het buitenland niet nodig is als Brussel vlakbij is.

Ik maak al jaren bij iedereen die het horen en ook wij wie het niet horen wil reclame voor Brussel. Dat is namelijk een fantastische stad. En elke dag opnieuw raak ik er meer van overtuigd.

Als jonge kerel die opgroeide in de Zennevallei was Brussel de stad waar we met vrienden en vriendinnetjes naartoe gingen voor onze eerste bioscoopbezoeken zonder ouders. Het was daar, in de Agora-galerij, dat ik mijn eerste Palestijnse sjaal en puntschoenen kocht. Brussel was de stad waar ik naartoe trok om mijn wekelijkse concert mee te pikken, vaak in de AB, nog vaker in de Vaartkapoen, middenin het groezeligste stukje van Molenbeek. Brussel was de stad waar we in de zomer naar de Boterhammen en Mallemunt trokken om er nieuwe dingen te leren kennen. Brussel was de stad waar ik ging studeren en waar ik uren ronddwaalde in het museum voor schone kunsten of waar ik voor 55 frank een stomme film kon zien in het Filmmuseum, inclusief live pianobegeleiding. En Brussel is nu nog steeds de stad waar ik graag rondhang, zowel op een nachtelijk zomers terras op het Goriksplein als 's ochtends vroeg tussen de lamsbouten op de zuidmarkt. Het is nu de stad waar ik werk en het wordt ooit de stad waar ik woon.

En ik die dacht dat ik Brussel een beetje kende heb dit weekend een nieuw stuk van de stad leren kennen. Vreemd. Het was nochtans geen verborgen parel, wel integendeel. De Matonge-wijk en de vlakbij gelegen Place St-Boniface in Elsene zijn eigenlijk overbekend maar om de een andere vreemde reden was ik er nog nooit geweest.

Het was geen Trotter-gids die mij eindelijk tot daar bracht, wel een schoonzus die haar verblijf in India even verbrak voor een vakantie in Belgiƫ en Brussel nog veel beter kent dan ik.

Aan al die mensen die denken dat ze het geluk moeten zoeken in Parijs, Londen of Barcelona durf ik te zeggen: jullie dwalen. Het mooiste stukje Europa ligt vlakbij.

1 opmerking:

Christophe zei

En laat dat nu net de plek zijn waar ik in mijn Ritsperiode op kot zat (toen het Rits nog aan de Naamsepoort lag). Exact waar nummer 18 staat op je plannetje, in de Herderstraat. Heb ik daar mijn Afrikaans virus gekregen?