het leven volgens henkdecorte

17 december 2009

Open brief aan Geert Lambert

Geachte heer Lambert,
Beste Geert,

ik hoorde en las deze week dat je aan het praten bent met de Wouter Van Besien en zijn collega's van Groen!. Het bericht kwam niet echt als een verrassing. Die bril van jou moest na al die jaren uiteindelijk wel eens kleur bekennen.
Ik stem al zo lang ik mag en moet op de groenen. Eerst Agalev, dan A.GA.L.E.V. en later Groen! Dat was niet altijd met volle overtuiging. De groenen hebben een hoop dingen in hun partijprogramma staan waar ik kippevel van krijg en ze communiceren af en toe op een manier dat je denkt dat ze er vooral geen kiezers bij willen. Bovendien loopt op zo'n groen partijcongres een pak volk rond waar ik in de verste verte niks mee te maken wil hebben en dat uitroepteken blijft onwaarschijnlijk belachelijk. Maar toch, er was in mijn ogen geen enkele andere partij die mijn stem meer verdiende dan die met het groene logo.
Ik zeg wel degelijk: geen andere partij. Er waren af en toe wel individuen uit andere partijen die er in slaagden om mij - wanneer de stemplicht oorverdovend riep - te doen twijfelen. Jij was zo iemand.
Het begon toen je ondervoorzitter was van de Volksunie. Als ik mij goed herinner was dat in een soort duobaan met Fons Borginon. Jullie waren toen aangesteld als een koppel vredesduiven om de oorlog tussen Geert Bourgeois en Bert Anciaux te stoppen. Een opdracht waar zelfs Jason en zijn Argonauten destijds voor zouden gepast hebben. Toch slaagde je er toen al in om mijn aandacht te trekken, op een positieve manier, voor alle duidelijkheid. En het was door iets anders dan een groene bril en een rond postuur. Maar stemmen op de Volksunie? Dat was geen brug maar minstens zes Lange Wappers te ver.
Je hebt de Volksunie niet kunnen redden. Als je nu ziet hoe ver je ideologisch van Bourgeois en co afstaat is dat heel begrijpelijk. Je stond dan maar noodgedwongen mee aan de wieg van Spirit, een partij die het begrip links-liberaal in de Vlaamse politiek probeerde te introduceren. Het was, laat ons zeggen, een interessant experiment. Helaas niet interessant genoeg om mijn stem te verdienen. Je was ook voorzitter van Spirit toen dat op zijn beurt verbrokkelde. In tegenstelling tot vele andere partijgenoten koos je voor de moeilijkste weg: een eigen nieuwe partij. Ik hou van koppigaards, naar het schijnt heeft dat met eigenliefde te maken, maar laten we daar vooral niet over uitweiden. Ik heb - en had - soms ook de neiging om te stemmen op koppigaards. Maar niet op koppigaards die een partij beginnen waarvan op voorhand geweten is dat ze kiesdrempel niet haalt. Daarvoor is mijn stem me te dierbaar. Voor zover ik weet was je de eerste en meteen ook enige en laatste voorzitter van de SLP.

En zo komt het dus dat ik meer dan 10 jaar lang bijzonder veel sympathie, respect en waardering voor jou heb gehad maar nooit op jou heb gestemd.
Maak dus maar snel die overstap naar Groen! Dat je van een koppigaard in een opportunist bent veranderd zijn we bij de volgende verkiezing al lang vergeten. Maak die overstap zo snel mogelijk. Doe het voor jezelf, doe het voor Groen! en doe het voor mij. Zodat ik nooit meer hoef te twijfelen. Ik beloof je zelfs nu al mijn stem. Maar dan moet jij ook één ding beloven: dat je nooit voorzitter wordt.

met vriendschappelijke groeten,

henkdecorte


UPDATE 20dec: dankjewel Geert. En denk aan je belofte.

Geen opmerkingen: