het leven volgens henkdecorte

27 augustus 2016

De zomer van... Julian Cope (deel 2)


Een kleine maand geleden stelde ik het eerste deel samen van De Zomer van... Julian Cope.
Geïnspireerd door het Radio1-programma en een idee van Rik Moens destijds in Het Laatste Uur koos ik bij elk thema een passende song van Julian Cope. (voor de hele uitleg, lees deel1).

We zijn nu 20 afleveringen en dus 20 thema's verder. Mijn missie om de muziek en de figuur van Julian Cope te promoten lijkt een beetje op het verkopen van warme kippensoep tijdens een zomerse hittegolf, maar hey, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Nadia Sminate had ik deze zomer tenminste een leuke bezigheid.

Trouwens, Julian zou de eerste zijn om te zeggen dat hij geen missionarissen nodig heeft:
'My mission was always intended to be slightly outside the public eye, because that makes me appear more interesting than I really am. A lot of people don't realise that merely by staying away, you can create a myth.'


36. Meezingnummers  (Wim Opbrouck)

World shut your mouth  (uit 'Saint-Julian')


Zijn grootste commerciële hit, mét meebrulrefrein dat qua tijdsgeest in de zomer van 2016 niet eens zo misplaatst is.  Het live meebrullen zal niet meer zo makkelijk zijn want voor zover ik weet speelt Copey dit nog zelden of nooit live. In 2005 heeft hij het uitzonderlijk nog een keertje gedaan:



37. Liedjes over schoenen  (Jo Lemaire)

Promised Land  (uit 'Peggy Suicide')

"I'm out in my walking shoes. I'm on my way to my promised land."



38. Adoratie / Verheerlijking   (Pascale Platel)

Hymn to the Odin  (uit 'Revolutionary Suicide')

Mijn eerste gedacht bij dit thema was iets uit Autogeddon, bijvoorbeeld de titeltrack Autogeddon Blues, omdat Cope hierin op zijn typische manier vertelt over de adoratie van de mens, inclusief hijzelf, voor de automobiel. Een adoratie die ons noodgedwongen naar de verdoemenis zal leiden, is het niet als verkeersslachtoffer dan toch minstens als milieuslachtoffer.
Maar het is zomer, en in tegenstelling tot Nadia Sminate wil ik het positief houden en dus heb ik een song gekozen waarin Cope écht iemand adoreert, al is dat dan een mythische figuur. ...my hero'o...




39.  Troost  (Chantal Acda)
I've got my tv and my pills  (uit 'Interpreter')

Een hele mooie zou hier No hard shoulder to cry on geweest zijn, maar die song had ik al gekozen bij het thema Androgyne Stemmen. Tweede, maar daarom zeker niet minder interessante keuze is deze track uit Interpreter, een plaat uit jaren '90 , waarin Cope terugblikt op zijn pyschisch verwarde periode in de jaren '80.  Pijnlijk, maar ook zelfrelativerend en dus ook mooi.



40.  Het weer  (Eva De Roovere)

A crack in the clouds  (uit 'Saint-Julian')

Een nummer dat begint als een weerbericht maar dan over veel minder banale dingen als het weer blijkt te gaan. Gelukkig maar.
De synths in dit nummer doen mij altijd aan The Sound denken. Nog zo'n zwaar onderschatte groep! Gelukkig heeft die ook al een missionaris.



41. Het einde van de wereld / de Apocalyps  (Christophe Van Rompaey)

Autogeddon Blues  (uit 'Autogeddon')

Ik had dit nummer al eens 'geproefd' voor het adoratie-thema (zie hierboven) en ik vis het nu op met min of meer dezelfde reden: Cope bezingt hierin hoe onze adoratie voor de automobiel in een verslaving is geëvolueerd die het einde van de wereld zal veroorzaken.
Een mooie song die op het einde een beetje de bocht uitvliegt, zo gaat dat wellicht bij een naderende Apocalyps.



Ik had ook het 24 minuten durende Kiss my sweet apocalypse uit het gelijknamige Black Sheep-album kunnen kiezen, maar dat is strikt gezien geen Julian Cope maar een Holy McGrail-song en dus kleurt het een beetje buiten de lijntjes.  Ik vind het bovendien niet als geluidsfragment op het grote internet. Straf dat dat nog kan.

42.  Live  (Frank Vander Linden)
As the beer flows over me  (Live in Village Underground - London, januari 2015)

Door allerlei omstandigheden heb ik Julian nog maar twee keer in levende lijve gezien. De eerste keer was ik bang dat het zou tegenvallen. Het viel mee, en nog geen beetje. Alles wat Frank Vander Linden (en ik) zo belangrijk vinden aan live-muziek was aanwezig: geen enkele exacte kopie van de plaatversies en een evenement op zich.
En dus ging ik vorig jaar nog een keertje kijken in Londen. Van dat concert staan een stuk of 10 songs online. Dit is er eentje van. Het applaus is dus deels van mij.



42. Ierse muziek  (Peter Vandenbempt)
Lastig thema. Ik had Cromwell in Ireland  ('This is a folksong, a wtf!-song,...' ) al eens gekozen bij de uitzending over 'New Tradition' en dus zat ik nu een beetje vast want Cope heeft muzikaal niet zo veel met traditionele folk. 

Wacht, er is ook nog dat Black Sheep-project, daar staan nogal wat donkere akoestische folky songs op. Ik zal daar eentje van nemen voor New Tradition en dan doen we hier Cromwell. Ok?

I wanna know what's in it for me  (uit de 'Preaching Revolution' EP)




43. Anti-Oorlogsliederen  (Roland Van Campenhout)

Can't get you out of my country  (uit 'You gotta problem wit me')

Ongeveer een kwart van het recentere Julian Cope-oeuvre kan je catalogiseren als anti-oorlogsliederen. Op de cd You gotta problem with me staan een paar songs die geschreven werden in de nasleep van de Amerikaanse invasie in de Golf.  Dit is er eentje van.
Well I'm a little orphan boy, out in the streets of Bagdad,...




44. Welk lied vertelt jouw levensverhaal?  (Ivo Van Hove)

The Black Sheep's song (uit 'Black Sheep')

Prachtige melodie. Intriest thema. Een beetje zoals mijn leven dus. En dat van u ook, wellicht.
To rally every black sheep is my goal....



45. Keuzes maken   (Imke Courtois)
It's too late to turn back now  (uit 'Black Sheep' alweer)

Derde song kort na elkaar uit 'Black Sheep', een ode aan de outsiders in de Westerse maatschappij, de positieve anarchie en de strijd voor vrijheid in een wereld vol uitwassen van religie en kapitalisme. Prachtplaat uit 2008.
Keuzes maken en niet te veel achterom kijken.



46. Mankementen en fouten  (Bruno Vandenbroecke)

Out of my mind on dope and speed   ( uit 'Skellington')

Na zijn hitplaten 'Saint-Julian' en 'My Nation Underground' maakte Julian Cope de commerciële 'fout' om 'Skellington' uit te brengen: een op amper drie dagen opgenomen lo-fi-plaat die hij om zijn platenfirma te treiteren gewoon in eigen beheer uitbracht. Het album is een ode aan de imperfectie: slordig opgenomen, rammelende songs. Rockjournalisten met voorliefde voor clichés spreken dan wel eens van commerciële zelfmoord. Voor Julian Cope was het als een bevrijding. Sinds die plaat heeft hij enkel nog platen gemaakt waar hij zelf helemaal kon achterstaan, opgenomen zoals en met wie hij zelf wilde.
Bruno Vandenbroecke was op zoek naar fouten die hoorbaar op plaat staan. De slordigheid van de opnamen is goed te horen rond 0:40, waar het gebrabbel van Julian Cope tijdens de opnamen gewoon op de tape is blijven staan. Wellicht zoals hij het zelf wilde.



47. (weg)dromen  (Lies Steppe)
When I dream   ( uit 'Kilimanjaro' van The Teardrop Explodes)

Als ik droom doe ik van ba ba ba ba ba ba ba babedaba ba whoaaooo....



48. Energieke songs   (Esmée Bos)

Beautiful Love  ( uit 'Peggy Suicide')

Dat pianootje! Die baslijn! Die trompetten uit een doosje! Dat refrein!



49. Voor op restaurant (Tine Reymer)

Hill of Odin   ( uit 'Rite²')

Een van de tracks uit de reeks akoestische ambientplaten die Cope gemaakt heeft onder de titels Rite, Rite² en Rite Bastard.  Perfect voor op restaurant, ook al heb ik het nog nooit ergens gehoord en dat zal wellicht ook nooit meer gebeuren.
Akoestische ambient, is dat eigenlijk een muzikaal hokje dat al bestaat?



50. Muziek voor in de auto  (Lady Linn)

Heed: of penetration & the city - Dweller  (Head Remix)  (12")

Een wonderlijk dub-remix van het nummer Head uit 'Peggy Suicide', bijna onherkenbaar . Het staat ook op de dub-compilatie '110 Below - a journey in Dub / Vol.1' die jarenlang in mijn auto heeft gekampeerd en waar ook colle dingen van African Headcharge en Nusrat Fateh Ali Khan. Heeft me heel vaak door moeilijke nachtelijke autoritten geholpen. Versterker op ... 25 was toen het maximum denk ik.



51.  Beeldrijke/Filmische songs  (Geert Verdickt)
Upwards at 45°    ( uit 'Jehovahkill' )

Een van mijn favoriete songs, net na Safesurfer (zie Solo-thema).
Het eerste beeld dat het oproept is dat van een opstijgend ruimtetuig. De titel spreekt wat dat betreft voor zich maar ook muzikaal is dit het equivalent van een hardhandige ontvoering door onsympathieke ruimtewezens.
Verder zit de tekst nog barstensvol vreemde beelden. Die openingszin alleen al: 400 meters across and hanging like a football field...




52.  Laatste thema: Nederlandse en Vlaamse songs die de Duitsers moeten ontdekken (Bart Moeyaert)
She's got a ring on her finger (and another one through her nose)  ( uit 'Dark Orgasm')

Julian Cope heeft zélf ooit het omgekeerde gedaan: hij heeft als eens soort Krautrock-missionaris de Angelsaksische wereld laten zien welke geweldige muziek de Duitsers gemaakt hebben. Zijn Krautrocksampler wordt algemeen beschouwd als een standaardwerk over dat onderwerp.
Net als bij het Nederlandstalige thema van Wim Helsen zal ik hier een beetje vals moeten spelen.
Weet je wat? Ik kies een lied dat tien jaar oud is maar o zo relevant is bij de Zomer van 2016, mede bepaald door Nadia Sminate en haar geweldige bijdrage aan het maatschappelijk debat.
Burkha woman, better leave your veil at home....




Zo. Dat was de zomer van Julian Cope, en ook een beetje die van mij. Want ook voor een fan is het soms wroeten in dat vreemde, alle kanten opvliegende en ondertussen ook zeer uitgebreide oeuvre van die rare Engelse kwiet. En door dat zoeken en wroeten heb ik opnieuw een paar albums opgelegd waar ik al een tijdje niet meer naar geluisterd had. Het is altijd fijn om dingen te herontdekken.

Hebben deze lijst helaas (vermaledijde thema's!) niet gehaald: wondermooie popsongs als Treason, Sunspots en China Doll. Ook geen ijzingwekkend The Great Dominions of  zijn coole eerbetoon aan funkgrootmeester George Clinton in Soul Medley. Helaas ook niks van zijn vette powergitaarrocktrio Brain Donor of zijn elektronische gedoe met Queen Elisabeth.
Ach, volgend jaar is er nog een zomer. Met of zonder boerkini, zolang het maar niet de Zomer van... Nadia Sminate wordt.













Geen opmerkingen: